Eva Rysova

Reżyserka teatralna, tworzy zarówno w Czechach jak i w Polsce. Absolwentka wydziału Reżyserii Dramatu Akademii Teatralnej w Brnie, w ramach stażu zagranicznego spędziła rok akademicki (2007/08) na wydziale Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie. Współzałożycielka czeskiej grupy teatralnej D’EPOG uhonorowanej nagrodą „Nadzieja roku 2011” na Festiwalu Teatrów Niezależnych Next Wave w Pradze. Jej ostatni spektakl z tym zespołem Šest miliard Sluncí prezentowano także na Festiwalu Teatralnym w Edynburgu (2014). Założycielka i dyrektor Międzynarodowego Festiwalu …jako na smrt! w Pradze (2015), który łączył artystów zajmujących się chorobą Alzheimera.

W Łaźni Nowej w Krakowie we wspólpracy z Mateuszem Pakułą zrealizowała spektakl Wieloryb The Globe uhonorowany w 2017 Nagrodą Specjalną miesięcznika Teatr.

Okazjonalnie tłumaczy literaturę piękną z języka polskiego na czeski.

Julia Holewińska

Julia Holewińska ur. 1983. Dramatopisarka i dramaturżka. Absolwentka Wydziału Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej. Autorka następujących dramatów: Granice (reż. Bartek Frąckowiak Teatr Polski w Bydgoszczy, 2016), Kalkstein/Czarne Słońce (reż. Joanna Grabowiecka, Teatr im. Solskiego w Tarnowie/ Teatr Łaźnia Nowa 2015), Good Night Cowboy (reż. Kuba Kowalski Teatr im. Szaniawskiego w Wałbrzychu, Teatr WARSawy, 2015), Dolce Vita (reż. Kuba Kowalski, Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu, 2014), Krzywicka/krew (finał Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2013, Teatr Polskiego Radio, reż. Dobrosława Bałazay, Alina Moś-Kerger, Teatr im. Modrzejewskiej w Legnicy, 2016), Ziemia niczyja (reż. Frank Heuel, prem. Fringe Ensamble, Bonn 2012, Teatr Powszechny w Warszawie 2013), Ciała obce (reż. Kuba Kowalski, Teatr Wybrzeże 2012; Paweł Wodziński, Teatr Polskiego Radio 2011; Lianne O’Shea, Project Art. Centre, Dublin 2013), Rewolucja balonowa (reż. Sławomir Batyra, Teatr Powszechny w Warszawie 2011; John Currivan, Theatre Upstairs, Dublin 2013, Alina Moś-Kerger, Teatr im. Osterwy w Gorzowie 2014), 12/70 (reż. Thomas Sauerteig, Sala Beckett, Barcelona 2011; Stefanie Hoster, Deutschlandradio 2013) Zina, Wodewil. Jest także autorką sztuk dla dzieci – Skarpety i papiloty (reż. Tomasz Man, Wrocławski Teatr Lalek, 2013, Robert Drobniuch, Teatr Maska w Rzeszowie, 2016, wydanie książkowe Tashka 2013), Akademia Pani Beksy (reż. Robert Drobniuch, Teatr im. Kubuś w Kielcach, 2017). Jako dramaturżka i autorka adaptacji pracowała przy m.in: Kotce na rozpalonym, blaszanym dachu (Teatr Polski w Poznaniu, 2011), Wichrowych Wzgórzach (Teatr Studio, 2012), Życie jest snem (Teatr Wybrzeże, 2013), Mizantropie (Teatr Polski w Poznaniu, 2014), Pani Bovary (Teatr im. Osterwy w Lublinie, 2015), Diabeł i tabliczka czekolady (Teatr im. Osterwy w Lublinie). Jej sztuki przetłumaczone zostały na angielski, rosyjski, niemiecki, hiszpański, rumuński, włoski, czeski, japoński, ukraiński, słowacki, szwedzki i kataloński. Jest autorką tekstów piosenek do recitalu Anny Smołowik pt. Obsesje (Teatr Studio w Warszawie). Jest trzykrotną stypendystką Ministerstwa Kultury, laureatką programu „Młoda Polska”, stypendystką Rządu Francuskiego, stypendystką Miasta Stołecznego Warszawy. Publikowała m.in. w „Dialogu”, „Teatrze”, „Kontekstach”, „Tygodniku Powszechnym”, „Dwutygodniku”. W 2010 roku za sztukę Ciała obce otrzymała Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną, w 2012 roku ta sama sztuka znalazła się w finale konkursu Stückemarkt, zaś słuchowisko na podstawie Ciał obcych zdobyło brązowy medal w konkursie Prix Europa. Ciała obce znalazły się też w finale Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. W 2013 roku Ciała obce ukazały się w amerykańskiej antologii (A) Pollonia. W tym samym roku odbyła się prezentacja Ciał obcych w New York Theatre Workshop (reż. David Schweizer). Jest wykładowczynią w Akademii Teatralnej.

Przemysław Pilarski

Dramatopisarz, scenarzysta, dramaturg.  Laureat m.in. Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej za tekst Wracaj (2018) oraz IX Metafor Rzeczywistości za tekst Reality show(s). Kabaret o rzeczach strasznych (2016). Tłumaczony na języki obce. Jego teksty prezentowane były w kraju i za granicą. Publikował m.in. w „Dialogu”, „Ha!arcie”, „Czasie Kultury”, „Machinie” i „Playboyu”. Współautor książek Jak facet z facetem (2016) oraz Sztuka obsługi penisa (2018) – z seksuologiem Andrzejem Gryżewskim. Mieszka w Łodzi.

Łukasz Kos

Reżyser teatralny. Urodził się w 1970 roku w Warszawie. Łukasz Kos studiował na wydziale Wiedzy o Teatrze warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza, w 1999 roku ukończył Wydział Reżyserii Dramatu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnejej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. W latach 1989-1992 podróżował po Polsce z prywatnym teatrem im. Kici Koci Zbigniewa Micha i Wojciecha Królikiewicza. Jeszcze w czasie studiów był asystentem Mai Komorowskiej przy Letnikach Maksyma Gorkiego (Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna w Warszawie, 1994), Rudolfa Zioły przy Burzy Szekspira (Stary Teatr w Krakowie, 1997) iAndrzeja Wajdy, z którym pracował przy realizacji Klątwy Stanisława Wyspiańskiego(Stary Teatr w Krakowie, 1997).